Canaiolo nero wijn

Canaiolo nero - rood druivenras, vooral bekend als bestanddeel van Chianti

Met zijn donkerrode kleur, geparfumeerd aroma, gematigde tannines en milde zuren werd canaiolo in de 19e eeuw vooral gebruikt in de assemblage voor Chianti. Canaiolo werd door Baron de Ricasoli voorgeschreven als verplicht ingrediënt, om de strengheid van Sangiovese wat te verzachten. Na de grote phylloxeraplaag kon canaiolo echter slecht tegen enting op onderstokken uit de Nieuwe Wereld, en verdween langzaam uit de Toscaanse wijngaarden. Toch komt het in de blend van Chianti nog steeds voor, al is het niet meer verplicht.

Canaiolo heeft een wat dikkere schil, wat de druif goed geschikt maakt om te laten indrogen. Vroeger werden dergelijke ingedroogde canaiolo-druiven wel aan de uitgegiste Chianti toegevoegd, om nóg meer kleur aan de wijn te geven. Met het in onbruik raken van deze methoden (de zogenaamde governomethode), raakte ook de canaiolo wat in het vergeethoekje.

Toch zijn er nog producenten die wijn maken van alleen canaiolo nero. Dit levert een donker rode wijn met aroma's van donkere kersen. Als de wijn wat gerijpter is, kunnen ook wat groene tonen naar boven komen. Een Canaiolo smaakt uitstekend bij allerhande groenteschotels, bijvoorbeeld witte bonen in tomatensaus.